خواب مرموز هالیوود برای نوح(ع) و عیسی(ع)

حضرت موسی(ع) و راه دشوار هدایت مصر و نیز نوح(ع) و هدایت جهانی از جمله موضوعات فیلم‌های اخیر هالیوود هستند. اما آیا هالیوودی‌ها در ساخت این فیلم‌ها به حقایقی چون مقام معنوی و معصومیت پیامبران اولوالعزم الهی پایبند و وفادار باقی می‌مانند یا صرفاً به دنبال ساخت اثری اکشن، ماجراجویانه ، پر آب و مایه و لو مغایر با تصویر قرآنی و انجیلی نوح و موسی خواهند بود؟ استیون اسپیلبرگ در حال ساخت فیلمی درباره حضرت موسی و خروج قوم یهود از مصر است و این فیلم با عنوان غیر قطعی «شاهان و خدایان» در سال ۲۰۱۳ وارد مرحله تولید می‌شود. در عین حال با توجه به ریشه یهودی نژاد اسپیلبرگ و فیلم‌های قدرتمند و مشهوری چون «لیست شیندلر» که او درباره یهودیسم ساخته است دانستن اینکه او در ادامه راه یهودستایی خود از مسیر انجیل، قرآن و سایر کتب آسمانی منحرف می‌شود یا واقعیات را به نمایش می‌گذارد می‌تواند در نوع خود جالب توجه و در عین حال نگران کننده و سؤال برانگیز باشد. همچنین ریدلی اسکات نیز هدایت و کارگردانی فیلمی درباره زندگی حضرت موسی را بر عهده گرفته است. اسکات به کارگردانی فیلم‌های پرفروشی چون «گلادیاتور» و «بلید رانر» و «پرومته» شهرت دارد. او اخیرا در گفت و گو با یکی از مجلات امریکایی گفته است: «برای من آن معجزات بزرگ و چیزهایی که همه درباره موسی می‌دانند جذابیت ندارد. ارتباط موسی با فرعون از همه چیز جالب‌تر است. صادقانه بگویم که در مدرسه زیاد دل به داستان زندگی حضرت موسی نمی‌دادم. با این حال بعضی از جزئیات زندگی او خارق‌العاده است.» اما ساخته شدن فیلم یک پیامبر اولو‌العزم الهی توسط اسکات نیز همچون اسپیلبرگ بیم و هراس ناشی از احتمال تحریف شدن واقعیات را شعله ور می‌کند. مشکل اینجا است که اسکات مرد با ایمانی نیست؛ او یک کافر به تمام معنا است و معتقد است که در دنیا دین بزرگترین منبع شر به حساب می‌آید. با این حساب می‌توان درباره فیلم «موسی» ریدلی اسکات نیز از هم اکنون گمانه‌زنی‌هایی را مطرح کرد. از سوی دیگر اخبار جدید حاکی از بازی راسل کرو در نقش «نوح» آن هم در فیلمی است که این بار هم زیر سایه سنگین هالیوود ساخته می‌شود. راسل کرو در این فیلم به جای نوح کشتی نجات را می‌سازد و وظیفه خطیر مدیریت مقابله با بحران سونامی و سیل جهانی را بر عهده دارد. فیلمبرداری این فیلم هم اکنون به کارگردانی دارن آرنوفسکی آغاز شده است. اگرچه آرنوفسکی طی بیانیه‌ای از کمپانی‌هایی چون «پارامونت» و «ریجنسی» برای پشتیبانی ساخت این فیلم و دمیدن روحی تازه بر حماسه کتاب انجیل تشکر و قدردانی کرده است اما باز هم یک جای کار می‌لنگد؛ بعید به نظر می‌رسد که آرنوفسکی به داستان انجیل و حفظ اصلیات و جزئیات آن وفادار باشد؛ او تعهدی به انجیل ندارد و به نوح به عنوان اولین فعال محیط زیست بشر می‌نگرد. آرنوفسکی پیشتر در سال ۲۰۰۸ گفته بود: من تصور نمی‌کنم که داستان این فیلم چندان مذهبی باشد. فکر می‌کنم زمان خوبی را برای ساخت این فیلم انتخاب کردیم. موضوع این فیلم برای من آن هم در دورانی که جهان در آستانه یک آخرالزمان محیط زیستی است یک سوژه عالی به شمار می‌آید. نوح شخصیت بسیار جالبی دارد و اولین فعال محیط زیست جهان است. به نظر می‌رسد آرنوفسکی که صراحتاً به غیر مذهبی بودن ژانر فیلم خود اشاره کرده است قصد آن را داشته باشد که در فیلم «روزهای نوح» یا «کشتی نوح» خود از عمده حقایق و اصلیات داستان زندگی حضرت نوح چشم بپوشد و به جزئیات و فرعیات زندگی این پیامبر اولوالعزم بپردازد. از معرفی نوح به عنوان صاحب اولین مزرعه انگور تاریخ بشریت و شراب خوردن و مست کردن او این چنین به نظر می‌رسد که ایده آرنوفسکی و سایر همتایان هالیوودی او برای اشتیاق ناگهانی در جهت تولید نسخه سینمایی داستان‌های مقدس و مذهبی چیزی به جز کمک به ارتقای معنویت و ارزش‌های انسانی باشد. ریدلی اسکات به دنبال اصل و ریشه بخشیدن به ریشه‌های قومی و نژادی خود و پرورش یهودستایی است و اسپیلبرگ نیز در فقدان باور و اعتقاد و ایمان قلبی به دین و مذهب درست پای خود را در جایی گذاشته است که انتظار می‌رفت هر کسی جز او در این وادی قدم بگذارد و سرانجام آرنوفسکی که با زبان خودش از غیر مذهبی بودن فیلمی سخن گفته است که دین و مذهب و خداپرستی تم اصلی داستان اورجینال آن در کتب مقدس را تشکیل می‌دهد؛ نیت این سه کارگردان و کمپانی‌های حامی خود برای تبدیل داستان‌های کتب مقدس به فیلم سینمایی هر آنچه باشد بدون شک ابزار هالیوود در سال‌های آینده با این سه فیلم نقش مهمی را در مدیریت روح مذهبی جوامع جهانی و به‌خصوص جامعه غرب ایفا خواهد کرد.